بازگشت

کفگیر آهنی (حسوم)

شیوه‌ای ساده و کهن برای برآوردن نیاز روزانه بدن به آهن

معرفی حسوم

گذاشتن یک کفگیر آهنی که در زبان محلی به آن حسوم می گفتند یا یک قطعه آهن کوره رفته مثل یک قطعه میخ بزرگ تمیز، یا یک قطعه نعل اسب آهنی تمیز، در آب درحال جوشیدن یا آش یا خورشت درحال جوشیدن، خصوصاً در خورشت های تُرش شده با آبلیمو یا رب انار، و یا در پخت رُب آلوچه و امثالهم که ترشی به همراه داشته باشد، عادتی است که بسیاری از زنان کدبانوی ایرانی از دیرباز داشته اند و از این طریق آهن مورد نیاز خود و کودکانشان را بدون تحمل عوارض مکملهای ارزان و گران، تأمین می نمودند.

به خوبی یادمان هست چند سال قبل که حکیم دکتر روازاده از احیای یک روش درمانی سنتی سالم و آسان کم خونی فقر آهن که در شمال کشور رایج بوده سخن گفت، متأسفانه بسیاری از پزشکان و دست اندرکاران امر تغذیه کشور داد سخن سر دادند که این حرف کاملاً غیرعلمی و خرافات است و اشاعه این حرف ها عوام فریبی است و …. و حالا این روش قدیمی که حتی روستائیان بدون کمترین سواد نیز آن را به عنوان یک رفتار کاملاً درست تغذیه ای بلد بوده و سال ها به کار گرفته بودند به عنوان یک اختراع جدید و مفید یک دانشمند کانادایی (دکتر چالز) عنوان شده است. دکتر کریستوفر چالز می گوید: «کافی است ماهی آهنی را به مدت ۱۰ دقیقه در آب جوش یا سوپ در حال جوش بیندازید تا ۷۵% از نیاز روزانه تان به آهن تأمین شود.»

mahi ahani 6

 

mahi ahani 1


ثبت نظر و امتیاز